Σάββατο, 16 Ιουλίου 2016

those were the days

δυνατή βροχή και βροντές
αφού είναι καλοκαίρι διάολε άσε μας
είχα μόλις βάλει το καινούργιο μου σορτσάκι τζιν
και την μπλούζα που μου χάρισες
αστραπές φωτίζουν το δωμάτιο
και αρχίζει να ρίχνει καρέκλες ο ουρανός
φοράω το πράσινο αδιάβροχο
βγαίνω από το σπίτι
συνεχίζει να ρίχνει καρέκλες
αρχίζω να τρέχω
τι κίνηση τι πανικός
ένα μήνυμα στο κινητό μου
λέω δε γαμιέται θα φτάσω και θα το δω μετά
σχεδόν έφτασα
τι αγωνία
έφτασα
που είσαι;
ας δω το μήνυμα
"ας το αφήσουμε καλύτερα ρε συ"
αη στο διάολο και εσύ !

https://www.youtube.com/watch?v=2KODZtjOIPg


υποκλίθηκες και άπλωσες το χέρι
εγώ αναστέναξα και ξεφύσηξα
μέχρι να χαμογελάσω και να λάμψουν τα μάτια μου
είχες συννεφιάσει και έδειχνες μουντός

συνεχίζεις με ρυθμικά βήματα και πιρουέτες
εγώ αστράφτω και βροντάω
μέχρι που ξεχνιέμαι από τα χειροκροτήματα και τις επευφημίες
αλλά είσαι ήδη ανεμοστρόβιλος και ρίχνεις χαλάζι

θα χορεύουμε άτσαλα όλο το βράδυ
από αλαζονεία
μην τυχόν παραδεχτούμε
πως τα βήματά μας δε θα συγχρονιστούν

δε φταις εσύ
-ούτε το τάιμινγκ-
εμένα κατηγορώ
που αγαπώ με χρονοκαθυστέρηση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου